พ่อแม่รักลูกเท่ากันจริงหรอ

คือเราอยู่กับแม่และพี่ชายส่วนพ่อแยกทางกับแม่ เราเลยแยกมาอยู่กับแม่แต่เหมือนแม่จะรักพี่ชายมากกว่าเราคือพอมีอะไรแม่ก็จะนึกถึงพี่ชายตลอดมีของกินอะไรก็จะแอบเก็บไว้ให้พี่ตลอดส่วนเราได้กินแต่ของไม่ดี พอซื้อของแม่ก็ซื้อให้พี่ชายบอกพี่ชายไม่เคยได้อะไรทั้งๆที่เราก็ไม่เคยได้เหมือนกันกินข้าวก็จะเรียกแต่พี่ทำอะไรนึกถึงพี่ก่อนเสมอพอวันมีปัญหาอะไรแม่ก็ไล่ให้เราไปอยู่กับพ่อแม่จะเอาแค่พี่คนเดียวพี่ทำอะไรผิดแม่ไม่เคยโกรธพี่ทั้งประชดถีบประตูแม่ก็ไม่โกรธกลับเสียใจแต่พอเป็นเราที่พอทะเลาะกับแม่แม่กลับด่าว่าเราว่านรกอี ต่างๆนาๆ พูดว่าถ้าเป็นเราคงฆ่าตัวตายไปแล้วไม่มีชีวิตอยู่แบบนี้หรอกบางทีก็อยากตายไปจริงๆนะอยากจะตายๆให้รู้แล้วรู้รอดไปเลยพอคราวนี้เรื่องย้ายบ้านมันมี1ห้อง กับพื้นที่กว้างหน้าห้องนํ้า เราขอแม่นอนในห้องเพราะของเราเยอะแล้วบอกให้พี่นอนตรงพื้นที่ว่างแถวห้องนํ้าซึ่งมันห่างกับห้องนํ้าเยอะมากแต่แม่กลับพูดว่า ให้พี่ไปนอนตรงนั้นได้ไงทิ้งไว้ได้ไงคนเดียวทีนี้เราเลยพูดว่างั้นให้หนูไปนอนมั้ยแม่บอกอืมไปนอนให้พี่นอนในห้อง เราจะร้องเลยแต่พยายามยิ้มเพราะต่อหน้าแม่ไม่อยากจะร้อง พี่เราอยู่บ้านเฉยๆมา3-4ปีแล้วงานไม่ทำขอตังแม่ใช้อย่างเดียวเราเรียนเพราะพ่อยังส่งให้เรียนแต่แม่กลับใช้เราทุกอย่างด่าพอเราไม่ช่วยงานทั้งๆที่พี่วันๆไม่ห่าอะไรเลยอายุ21แล้วเราควรทำไงดี